Met weemoed zit ik in de kuip. Ik kijk achterom naar het oosten. De zon piept net boven de horizon uit. Een nieuwe dag is aangebroken. Het is onze laatste. De laatste op de Zuid Atlantische Oceaan. John slaapt nog.…
sciencefiction
“Vogels!” Ik zit meteen rechtop. Het zijn de eersten na zes dagen zeilen in een lege wereld. Hoog in de lucht cirkelen fregatvogels. Wat verderop naast me vliegen in een treintje een tiental witte vogels. Ik sta op. Ik tuur…
the ‘saints’
De avond is al gevallen voordat we St Helena bereiken. Het is stikdonker wanneer we het eiland ronden. Op het vrijwel onverlichte eiland is van ver een vreemde verlichte rechte streep naar de hemel te zien. “Het lijkt de stairway-to-heaven…
tijd verspillen
Ik heb het al eerder gezegd. Rijden door Namibië is activiteit nummer 1. Wie door het landschap sjeest van het ene naar het andere mist de schoonheid. Dat hebben we in het Etosha park gemerkt. Onrustig worden we ingehaald door…
etosha; grote witte vlakte
We staan te kou kleumen naast ons nieuwe onderdak. Een 4×4 met daktent. De twee mannen van het verhuurbedrijf hebben de sleutel overhandigd en we zijn klaar voor vertrek. Bijna. Eerst nog alle spullen uit de boot halen. Dikke dekens…
sandlovers
Het is donker. Het is koud. Het is druilerig. Fijne druppels mist zetten zich als kleine diamantjes vast aan mijn haren. Het is vroeg. Zo’n zeven uur in de ochtend. Toch zijn we buiten de boot te vinden. Andere ochtenden…
fluisterend zand
Na een kleine week in Luderitz gaan we op reis. Rhapsody laten we veilig en stevig geankerd in de baai achter. Met een grote 4×4 bolide onder onze kont gaan we op weg door de woestijn. Bij woestijn denk ik…
Luderitz
We doen het nooit; uitklaren op het allerlaatste moment. Uitklaren op de dag dat ons visum verloopt vraagt om moeilijkheden. Dit keer doen we het wel. Nauwlettend houden we tot die datum het weer in de gaten terwijl we zo…
een verreikend verrijkend avontuur
Vandaag 10 jaar geleden zijn we het zeegat bij IJmuiden uitgevaren. Het was het begin van onze wereldreis. Ons grote avontuur. Zo lang mogelijk zwaaiden we naar familie op de brug over de sluis. Langzaam verdwenen de schoorstenen van het…
‘it’s Capetownslife’
Ik sta in een straatje met een rij felgekleurde huizen. Een oude auto maakt er een perfect plaatje van om met mijn camera vast te leggen. Dan zie ik zo’n vuilniscontainer staan. Dat verstoord natuurlijk het ideale beeld. Ik wil…