De komende dagen zal dit huis en de bewoners van de Mentawai-stam, hun verhalen vertellen. Steeds meer zal het haar geheimen prijsgeven. We zullen ontdekken en ervaren wat de gebruiken zijn. Het onbekende zal een deel van ons leven worden.…


De komende dagen zal dit huis en de bewoners van de Mentawai-stam, hun verhalen vertellen. Steeds meer zal het haar geheimen prijsgeven. We zullen ontdekken en ervaren wat de gebruiken zijn. Het onbekende zal een deel van ons leven worden.…

“We roeien dat stukje wel.” Ik kijk naar de kant. Ik zie hoe ver de steiger bij ons vandaan ligt. Het is rustig. Geen zuchtje. Een kalme zee. “Oké,” zeg ik terwijl ik denk over onze terugweg. “Zou het dan…

Dit is zo’n dag. Een dag waarvan we van tevoren niet weten hoe die zal gaan verlopen. Vaak vult de dag zich met dagelijkse beslommeringen. De was, boodschappen, klusjes. Soms wordt zo’n dag een feestje. Vandaag is het zo’n feestjesdag.…

Ik voel me draaierig en licht in mijn hoofd. “Komt vast door onze nachttocht,” denk ik nog. Wat er om me heen gebeurt, krijg ik niet meer mee. Ik voel me niet lekker. Dan plots een felle schok. Ik val…

Halverwege de ochtend draaien we de baai in van Sabang van het eiland Weh van Noord Sumatra. Het verste en noordelijkste punt van Indonesië. Sabang is een oude zeehaven ooit door Nederlanders aangelegd. Couperius schreef zo’n honderd jaar geleden over…

“Gaan we terug in de tijd of juist vooruit?” vraag ik John. Leven we in het heden of het verleden? Dat is de vraag. Als we straks Thailand verlaten gaan we terug in de tijd. In ieder geval terug naar…

Op amper een uur varen afstand gooien we het anker alweer uit. Na tweeënhalve maand moeten we wennen aan de vrijheid. Wennen aan de ruimte rondom ons. Wennen aan de beweging op het water. Wennen dat we niet zomaar van…

Heel toevallig is onze buurman in de marina van Batam, een arts. Hij heeft een echoapparaat aan boord en stelt voor om me te onderzoeken. Ik stem in. Ik wil gerustgesteld worden dat er op mijn ribben na verder geen…

“We klaren ergens anders wel uit. Dan houden we een aantal mogelijkheden over om onderweg diesel te tanken.” Ik knik. Het lijkt een goed plan. Het laatste stuk van Kalimantan naar Maleisië is nog een eind. Voor het mooie zijn…

Dan liggen we stil. Muurvast. De motor gaat onmiddellijk uit. Stil is het allerminst. Beneden klinkt gerommel aan houten vloerdelen. Om ons heen hoor ik vogels, cicaden, zachtjes geplons, lief getjilp. Op onze zitzakken bekijken we de groene wereld. Het…