RHAPSODY

La Coruña

20160728_161302

Na  5 nachten zonder douche vinden we het tijd  worden om  naar de stadshaven van La Coruña gegaan. Hier in de haven wappert  een  bonte verzameling vlaggen. Vanuit  Japan tot Australië, van Noorwegen tot Frankrijk en van alles ertussenin liggen hier zeilschepen afgemeerd. Sommige boten zijn bekend zoals de Arcadia. Zij komen een dag later  in Coruña  aan. We hebben elkaar gevolgd via sites en nu live bij elkaar! Andere bemanningen  hebben we  eerder ontmoet op bijeenkomsten.  Over The Rebel  horen we iets via  via. Het voelt  voor ons allemaal als een over winning om hier te zijn. En  vanaf nu zijn  we allemaal echte  vertrekkers. De ontmoetingen zijn divers. De praatjes  met de “Aussies,  Andrew en Carolyn,  zijn vrolijk en vol humor. Ik vertel hen van onze tocht over de Golf met Ikinoo . De eerste vraag  van hen was wie van ons het eerst aangekomen is. Ik durf het niet zo goed te zeggen. En steek voorzichtig met een big smile mijn vinger op. “Good of you!” is hun reactie ( het verschil was niet groot) . Carolyn is een soulmate wat dolfijnen betreft. Ook zij haalt allerlei capriolen uit om de nieuwsgierigheid van de dieren te blijven wekken. “I’ll believe that I can talk to them”, zegt ze. “Me too”, roep ik lachend. We are dolphinwhisperers. De volgende keer als we elkaar ontmoeten is het “partytime”.

De haven zelf  is onrustig. De voorbijvarende boten zorgen voor flinke golven. Zodanig dat de drijvende steigers behoorlijk  tekeergaan. De boten zijn net wilde paarden die willen uitbreken.  Wild bokken ze op en neer en trekken ruw aan hun leidsels. Rustig  op het paard zitten (slapen) vraagt hierdoor veel inspanning.

La Coruña  is een heerlijke stad.  De  stad wordt versierd met  mooie stranden aan een lange boulevard. De stad verstopt  zandstrandjes in kleine baaitjes tussen rotsen.  De stad pronkt met de langste promenade van Europa.  De stad is groots met  riante pleinen en gebouwen. De stad nodigt uit om te slenteren door smalle straatjes, om  in de voetsporen van Picasso`s  jonge jaren  te treden, om de eeuwenoude Hercules toren te bewonderen, om de kunstroute te lopen, om je geld te verbrassen in leuke winkeltjes en vooral om te eten in  knusse  restaurantjes met hun uitnodigende terrassen. De stad toont zijn vriendelijkheid met behulpzame mensen.  De stad leert  ons graag Spaanse woorden.  De stad komt na de Siësta tot leven. De smalle straatjes worden gevuld met mensen. Jong en oud. Casual of chique gekleed. Op de terrassen lachen, drinken en eten de Galicianen uitbundig. Muziek klinkt opzwepend  en komt vanaf de kade onze kant op. Dit gaat door tot in de kleine uurtjes. De stad bruist.

“Hoe mooi
Kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt
Het is maar wat je droomt
Hoe mooi
Is jouw werkelijkheid
Jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt”

-Marco Borsato-

3 gedachtes aan “La Coruña

  1. jacqueline

    Met bewondering jullie belevenissen gelezen. Wij doen het op onze manier met dikke vesten aan zeilend in Zeeland. We mijmeren over jullie, lekker warm in Spanje. Geniet van het bruisende leven waar jullie aan voorbij trekken. Kus van ons beiden uit het frisse Zeeland

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *